Present Your Sound, Gent (02/04/2011)
In oktober organiseert Blazin Fire in Gent een soundclash tussen Chaka Chaka en Silverbullet, de winnaar van vanavond speelde zo niet alleen zichzelf in de kijker, maar kreeg ook de kans om daar de warm-up te verzorgen. Een beetje een vreemde beloning misschien, want 15 minuten dubplates knallen is toch nog iets anders dan een degelijke opwarming verzorgen, maar toch weer mooi meegenomen voor de sound die het publiek voor zich wint.
Niet echt een clash dus, meer een showcase, een etalage voor deze opkomende sounds.
Plaats van het gebeuren is Tijuana, een degelijke club in het centrum van Gent. Eerst leek de opkomst wat mager en om 23u, wanneer het normaal had moeten beginnen, was de zaal nog niet echt gevuld. Wat later begon de zaal dan toch goed vol te lopen, en iets voor middernacht kon alles dan toch van start gaan.
Cromanty mag de spits afbijten. Ze beginnen met Dennis Walks, een tribute aan Sugar Minott, Frankie Paul, Sizzla, Luciano. Er komt een eerste dikke forward met Bounty Killer’s How the West was won, maar zitten we in Gent niet in Oost-Vlaanderen? We horen ook nog Peter Metro, en een combination met Little Harry (Fear Nobody) en John Wayne (Call diPolice) en nog Lt. Stitchie. Een goed setje met vooral foundation en early dancehall, al laten ze zeker in het begin de intro’s iets te vaak uitspelen waardoor de vaart er niet meteen inzat.
Irie Nation speelt als tweede, en kiest een heel andere richting. Zij starten met de afrikaan Rebellion, en kiest in zijn set vooral voor nieuwere nummers en minder bekende artiesten. We horen onder andere Cali P en als afsluiter nog de Rupelsoldaten. Irie Nation kiest zo resoluut voor een eigen aanpak. Ze krijgen daardoor niet altijd het publiek mee, maar krijgen de zaal bij momenten toch mee. Heeft het soms wel moeilijk om alles alleen te doen, zo speelt hij een I-Octane terwijl hij een andere artiest had aangekondigd. Al was dat ook weer snel rechtgezet.
Als derde kregen we Jahwed. Zij begonnen met een Congolese artiest, gevolgd door een Luciano en Bunny Wailer’s Ram Dancehall, al dacht ik de stem van Frankie Paul daar te horen? Met Conroy Smith’s Dangerous en Courtney Melody’s Screechie Cross the Border, die de zaal doet ontploffen, draaien ze naar de vroege dancehallperiode. Daarna schakelen ze over naar wat hip hop, met onder andere Bounty Killer, Lt. Stitchie en en Pinchers op de tonen van Dr. Dre’s Still Dre. We kregen met ook nog Capleton, Assassin en Gregory Isaac’s Rumours een sterke all round set van deze heren.
Rebelation Sound begon met een gepaste intro, Rebelation is a sound, that slowly comes and grows, meteen gevolgd door Alton Ellis met Rocksteady. Daarna een slectie op de Truths and Rights riddim, met Al Campbell Take A Ride, Sugar Minott en een combination van Johnny Osbourne en Luciano, gevolgd door de Swing Easy riddim met oa. Wayne Wonder, Junior Tucker en Cocoa Tea, gevolgd door nog een Cocoa Tea en Toots and the Maytals. Op de Promised Land een knallende Sizzla Like Mountains en enkele tunes van Konshens. Ook Rebelation speelt enkele nummers op de beat van Still Dre: Elephant Man, Burro Banton, Bounty Killer. Afsluiten deden ze met een Sizzla medley (7 in 1 !), al duurde die misschien net iets te lang, en Duane Stephenson met Marijuana. Goede, complete set van de sound uit Dilbeek.
Daarna was het tijd voor de homesound uit Gent, de Pirates Crew. Ze begonnen met de allereerste dubplate van ons eigen talent Collieman, op de Liberation riddim, gevolgd door Capleton op dezelfde riddim. Daarna de Doctor’s Darling met Luciano Stay Away (onderschatte tune vind ik) en natuurlijk Tanya Stephens. Ik hoorde ook nog Alborosie, Tarrus Riley (She’s Royal), Ken Boothe (Artibella), Derrick Morgan (Conqueror) en met Saimn-I nog een Belg. Het valt ook op dat ze als enige hun dubplates nog op vinyl persen, en General Jonee maakt daar dan ook een stevige speech over. Al hadden ze in het begin wel wat problemen met de aarding, waardoor het geluid niet echt goed zat. Toch iets dat ze wat sneller hadden mogen oplossen. Ze spelen dan Assassin op de Baddaz riddim met Child Molester, en krijgt daarmee misschien de grootste forward van de avond, gevolgd door Tarrus Riley en Konshens Good Girl Gone Bad. Ook een goede selectie van de Pirates, al haalde de geluidsproblemen in het begin de vibe er wat uit, ze konden dat op het einde toch nog goedmaken.
Daarna kregen we Lionheart Crew uit Oostende. Zij beginnen met een artiets uit Oostenrijk, gevolgd door de Belgische Cash Flow, daarna Worries in the Dance van Frankie Paul. Die had ik wel al eerder gehoord, maar aangezien het ook geen echte clash is doen playbacks er misschien niet toe. Keren nog even terug naar de Baddaz riddim met Reggie Stepper, en gebruiken ook een andere tune van Dr Dre met Burro Banton, al klinkt die toch wat minder. Spelen wel goede nummers, maar het is telkens maximum één nummer per riddim, en daardoor springt het wat van de hak op de tak en zit er toch wat te weinig lijn in.
Als laatste speelt Skylarkin’. Dat is natuurlijk de sound van Prince Jazzbo, en dankzij deze link hebben ze een stevige lading veteranen steken. Zo horen we oa. Frankie Paul, the Congo’s en Jazzbo zelf. Daarna spelen ze dubplates van zowel General Jonee van Pirates Crew als van Jahwed, hun concurrenten die avond. We krijgen ook nog een selectie (Vybz Kartel, Beenie Man) op Jazzbo’s signature riddim Sensi Addict. We wisten al dat Skylarkin’ wel wat in hun dubbox heeft steken, en dat bewezen ze dan ook. Al kwam het er niet altijd uit, mede door de cd-speler die het dan had begeven.
Zo hadden alle soundsystems hun 15 minuten gekregen, en was het tijd voor het publiek om te stemmen. Daarvoor had de organisatie een nieuw systeem uitgedacht: iedereen kreeg bij het binnenkomen een chip, en die moesten ze nu in de bokaal van hun favoriete sound steken. Leuk idee, en met het tellen van chips is er geen discussie mogelijk, maar het leidde wel tot enige chaos en een rush naar de bar.
Daarna nam Chaka Chaka het over, terwijl er gestemd werd en de chips moesten geteld worden, en liet het publiek alles nog eens losgooien. Het duurde dan net iets te lang voor het resultaat werd bekend gemaakt. Uiteindelijk kwam Blazin Fire dan toch met het resultaat, en gaf ons de namen uit de top 3. Cromanty nam het brons mee naar huis, en het ging tussen Jahwed en Pirates Crew voor de winst. Het zilver is voor Jahwed, en Pirates Crew zien we terug in oktober.
Het thuisvoordeel lijkt zo toch net de doorslag te geven, want ook general Jonee zegt nog dat hij vond dat Jahwed de eerste plaats verdiende, maar ze zijn natuurlijk niet ontevreden met hun overwinning en spelen nog twee victory dubplates, waarna Chaka Chaka opnieuw overneemt.
Het belangrijkste doel van de avond is zo wel bereikt: alle sounds hebben zich in de kijker kunnen spelen, ieder in zijn eigen stijl. Big up aan alle deelnemende sounds dus, en ook aan Blazin Fire voor de organisatie, die was dik in orde.
